Afgelopen weekend zijn we lekker even weg geweest. We wilden graag de smog ontvluchten en wat meer zien van de cultuur van India, dus zijn we naar een Jain (religie die afstamt van Hindoeisme) tempelcomplex geweest, de oudste en grootste die er bestaat. Het is een bedevaartsoord boven op een berg, en vanaf het dorpje Palitana begint de pelgrimstocht van 3200 treden naar de tempels. Op de berg zijn meer dan 900 tempels gebouwd en heb je enorm mooi uitzicht over de omgeving. De foto's spreken verder voor zich als ik zeg dat de tocht en al die tempels echt schitterend waren!

Wel was het een hele belevenis. We zijn gisteren aangekomen in Palitana na een stoffige busrit van 5,5 uur met non-stop luidruchtige bollywoodfilms, en hebben toen het stadje verkend. Maar, ook al vonden we dit uitje in de lonely planet, het was verre van toeristisch. Dus we werden om de haverklap aangestaard, en aangesproken met 'Hello' 'How are you?' 'Your country name?' en andere basiszinnen die ze daar in het engels leren. Toen we een poosje op een muurtje in de schaduw uit zaten te rusten was er zelfs een familie die hun kinderen op onze schoot zetten en foto's gingen maken. Soms een beetje too much, we wisten ons echt geen houding te geven. Mensen hebben ook echt totaal geen moeite met je aanstaren, ze gaan gewoon een meter verderop staan en je bestuderen. Ook als je kijkt en iets tegen ze zegt kijken ze niet eens een andere kant op. Op gegeven moment werden we er zo gek van dat we onze sjaals demonstratief over onze hoofden gooiden: zo, nu kun je ons niet meer zien! Daar moest iedereen natuurlijk heel hard om lachen, maar het hielp wel, ze verloren toen gauw hun interesse! Verder hebben we in één van de 2 hotels in het dorpje geslapen; back to basics zullen we maar zeggen.. als je de ventilators aan wilde zetten vielen ze zowat van het plafond en de vonken vlogen eraf. De kraan in de badkamer lekte en de bedden waren niet bepaald schoon. Gelukkig moesten we de volgende ochtend al om 5.30 op, zodat we voor zonsopgang aan de klim van 3200 treden konden beginnen! In het donker opgestaan, naar beneden met onze tassen, want we wilden uitchecken en onze bagage daar nog wel even laten staan. Maar er was niemand, en toen er wel iemand kwam zei die doodleuk: sorry, check out is 10 AM. huh? is dat niet altijd een uiterlijke tijd? Maargoed, we hadden geen tijd voor discussies dus we hebben besloten nog een nacht voor de kamer te betalen (3euro pp) en onze bagage daar veilig op te slaan :)

Verder dus genoten van de tocht en alle mooie gebouwen en het uitzicht op de berg! Heel bijzonder en eindelijk een beetje schone lucht in onze longen, wat ook meer dan welkom was!

Nu ben ik inmiddels weer lekker in mn eigen kamertje (ben er weer extra blij mee na afgelopen nacht, al heb ik nog steeds alleen een bed en zijn de rest van de meubels spoorloos) en doodmoe van de lange reis terug. Morgen weer aan het werk, helaas! Scheelt dat ik supertof werk doe nu, dus heb wel weer zin in een nieuwe week!! Maar ik moet nu wel echt slapen, anders wordt het niks natuurlijk...

Trouwens, nog bedankt voor alle leuke reacties, erg leuk om te merken dat jullie meelezen en een beetje meereizen! Mis jullie en Nederland soms stiekem ook wel een beetje!

Liefs, Mar